Menu:

MSZE ŚWIĘTE

Niedziele i Święta

  • 800,1200 Czaple
  • 1000 Smroków
  • Dni Powszednie
  • Czaple
  • 1800 Maj - Wrzesień
  • 1700 Październik
  • - I-sze Piątki XI - IV
  • - Piątki Wielkiego
    Postu
  • 1600 Listopad - Kwiecień

  • Smroków
  • 1600
    I-wsze Piątki V - IX
  • Piątki Wielkigo Postu
  • Soboty Maja
  • 1530
    I-wsze Piątki X - IV
  • Soboty Pażdziernika

Historia Szkoły

     Pierwsza szkoła w Czaplach Wielkich mieściła się w murowanym budynku, w której naukę pobierały dzieci właściciela majątku i jego rodziny ( kilka osób ). W tym czasie Czaple Wielkie były w posiadaniu rodu Trepków. Istnieje przypuszczenie, iż początkowe nauczanie pobierał
w miejscowej szkole Walerian Zbylut Nekanda Sieciechowski Trepka – polski pisarz satyryczno-obyczajowy epoki baroku, ur. około 1585
w Sieciechowie, a zm. w 1640r.
     Jest on autorem wielkiego dzieła "LIBER GENERATIONIS PLEBEANORUM" ("Liber Chamorum", dosłownie - Księga Chamów). Dzieło to zachowane w rękopisie z 1626, stanowi jeden z ciekawszych zabytków piśmiennictwa polskiego XVII wieku. Pod pozorami literatury heraldycznej, w postaci księgi kryje się ostra krytyka polskich rodów szlacheckich
z tamtej epoki, mająca na celu ośmieszenie fałszywej szlachty (samozwańców) i wykazanie jej różnorakich występków. Z uwagi na bieg historii dzieło Trepki okazało się jednak jednym z ważnych źródeł upamiętniających opisywane rody. Obrazuje stosunki dworskie, mowę potoczną (w tym wyzwiska i popularne wtedy kalambury), cechuje się żywą narracją i humorem. Księga liczy ponad 800 stron. Zawiera przede wszystkim elementy prozy, miniaturowej noweli, opowiadania i zalążki powieści. Autor opisuje zarówno głośne skandale, o których mówiło się
w całym kraju, jak i drobne niesnaski domowe.
     Kolejnym etapem rozwoju szkolnictwa na naszych terenach były szkoły parafialne. Szkoły te uczyły przede wszystkim śpiewu kościelnego, katechizmu, czytania, pisania i rachunków, a czasem łaciny. Program nauczania zależał wyłącznie od koncepcji i wykształcenia nauczyciela. Nadzór nad szkołą zależał od proboszcza, który przyjmował i zwalniał nauczycieli. Nie było to dobre rozwiązanie, nauczyciele często musieli znosić wiele przykrości, a poza tym byli wykorzystywani do różnych posług kościelnych i osobistych plebanów, często cierpieli nędze. Za swą pracę otrzymywali od 4 do 12 złotych pensji.
     Taka szkoła była w Czaplach usytuowana przy kościele,
w nieistniejącym już dziś budynku, który mógł być pierwowzorem późniejszej szkoły ludowej.
     Zniszczenia po wojnach szwedzkich ( wiek XVII) spowodowały pogorszenie kondycji i poziomu szkół parafialnych, zwłaszcza na wsiach. Dotknęło to także szkółkę w Czaplach. Proces ten pogłębił się w końcu XVII i w 1. połowie XVIII w. na skutek ogólnego upadku ekonomicznego
i zaostrzających się różnic społecznych. Utworzona w 1773 Komisja Edukacji Narodowej (KEN), mimo iż doceniała znaczenie tego szczebla nauczania, nie miała dostatecznych środków, by radykalnie zmienić jego stan. Nowością tamtych czasów było wprowadzenie nauczania w języku polskim, oraz możliwość nauki dla dziewcząt. Ciekawe jest archiwum dotyczące wizytacji biskupa Konstantego Felicjana Szaniawskiego z 1730 roku, która mimo że, objęła połowę diecezji krakowskiej, nie znalazła śladu nauki w ani jednej wsi. Nie mamy jednak żadnych dowodów na to, że w tym czasie szkoła w Czaplach przestała istnieć, ani też, że działała nadal
     Na początku XIX w. szkoły parafialne zaczęły tracić na znaczeniu
i zanikać na rzecz podporządkowanych władzom świeckim szkół elementarnych, zwanych także ludowymi. W wykazie szkółek początkowych jednoklasowych w 1883 roku w ówczesnym powiecie miechowskim wymieniona jest szkoła w Czaplach Wielkich. Mieściła się ona w budynku poniżej kościoła zachowanym do dzisiejszych czasów
z niewielkimi przeróbkami pochodzącymi z połowy XX wieku, obecnie pełniącego funkcję domu sołeckiego.
     Obok tej szkoły istniało także nauczanie w majątku Popielów, obejmujące przede wszystkim dzieci dziedziców, a także nieliczną gromadkę dzieci służby dworskiej ( wspominają o tym niektórzy, sędziwi już w latach, mieszkańcy Czapel). Na miejscowym cmentarzu grzebalnym, niedaleko bramy głównej, po lewej stronie znajduje się grób nauczyciela tutejszej Szkoły Ludowej śp. Jana Tokarskiego (1894 – 1918).
     Ostatnim, udokumentowanym historycznie okresem istnienia szkoły
w Czaplach jest czas po II wojnie światowej. Po przeprowadzeniu Reformy Rolnej w marcu 1945 roku rozpoczęła swoją działalność Szkoła Powszechna w Czaplach Wielkich, która mieściła się w byłym już dworku Popielów. Wtedy to uruchomiona została piąta i szósta klasa. Kierownictwo szkoły objęła Anna Wojciechowska. W miarę upływu czasu szkoła powiększała liczebność oddziałów.
Obowiązująca Instrukcja w sprawie obowiązku szkolnego i organizacji szkół powszechnych z 16 lipca 1945 r, oraz Ustawa z dnia 7 kwietnia 1949 roku o likwidacji analfabetyzmu wprowadziły obowiązek nauki
w szkole dzieci od 7 do 16 roku życia.
W latach 50 minionego wieku liczba uczniów, wraz z dochodzącymi do klas VI i VII dziećmi z Czapel Małych przekraczała 200 osób.
W międzyczasie upowszechniła się zmiana nazwy szkół z powszechnych na podstawowe. W styczniu 1961 r. VII Plenum KC PZPR podjęło uchwałę o reformie szkolnictwa podstawowego i średniego. Plenum postanawiało, że nauka w szkole podstawowej powinna trwać osiem lat.
15 lipca 1961 r. światło dzienne ujrzała ustawa o rozwoju systemu oświaty i wychowania, która ustalała podstawowe cele nauczania
i wychowania w Polsce, budowała system oświaty i wychowania, oparty na wcześniejszych wytycznych partii komunistycznej. W jej wyniku, 14 lipca 1962 r., peerelowski Sejm uchwalił "pełną świeckość szkoły" usuwając z programu nauczania religię. Ostatnim powojennym katechetą szkolnym w Czaplach był ks. proboszcz Roman Słoma. Wówczas też okrojono zakres nauczania historii, oraz wprowadzono jako obowiązkowy język obcy – język rosyjski.
W wyniku reformy oświatowej z 1965 roku naukę w szkole wydłużono do 8 lat. Szkoła czapelska przechodziła wraz z innymi kolejne zmiany ustawowe, w tym i tę, gdy w latach dziewięćdziesiątych, po likwidacji szkoły w Czaplach Małych dokonano reorganizacji obwodów szkolnych gminy Gołcza. Od tego okresu rozpoczęła się tendencja spadkowa ilości uczniów. Pozytywnym i godnym odnotowania jest fakt wielkiego zaangażowania się w tym czasie rodziców uczniów w podejmowanie prac społecznych przy remontach szkoły. Zostały m.in. wykonane ubikacje, szatnia i inne konieczne prace remontowo – porządkowe.
Zmiany ustrojowe roku 1990 i ustawa o systemie oświaty z 7 września 1991 r. wprowadziły nowe zasady funkcjonowania rad rodziców
i samorządu uczniowskiego, przywróciły nauczanie religii do szkół, oraz wprowadziły nowy system podziału nauczania. W szkole został zorganizowany oddział przedszkolny dla dzieci 6 –letnich, zwany „zerówką”. Nauka jest obowiązkowa od 6 do 18 roku życia. Kolejna reforma systemu oświaty z 1 września 1999 roku wprowadziła sześcioletni cykl nauczania w szkołach podstawowych i trzechletni –
w gimnazjach. Pierwsze trzy lata szkoły podstawowej (pierwszy etap edukacyjny – klasy I-III) nazywany potocznie nauczaniem początkowym lub kształceniem zintegrowanym to zajęcia edukacyjno – sportowe, prowadzone przez jednego nauczyciela, pełniącego jednocześnie funkcję wychowawcy. W trakcie kolejnych trzech lat (drugi etap edukacyjny – klasy IV-VI) zajęcia prowadzili nauczyciele danych przedmiotów. Uczniowie uczęszczali na następujące zajęcia edukacyjne: język polski, język obcy nowożytny, matematykę, historię i społeczeństwo, przyrodę, technikę, plastykę, muzykę, informatykę, wychowanie fizyczne, religię. Dzieci po ukończeniu szkoły w Czaplach Wielkich dalszą naukę kontynuowały w gimnazjum w Gołczy, albo w Smrokowie.
Kolejnymi dyrektorami Szkoły Podstawowej w Czaplach Wielkich po wojnie byli: Anna Wojciechowska, Józefa Przeniosło, Alfred Stawiarski, Stanisław Maroński, Stanisław Biedroński, Helena Gawęda, Elżbieta Bonenberg, Adam Gąsior, Euzebia Samson, Zofia Motyl, Marek Słowiński, Robert Kozłowski, Elżbieta Pachowicz i Agnieszka Golda.
Historię istnienia szkoły w Czaplach Wielkich zamyka data 31 sierpnia 2011roku, kiedy to decyzją Rady Gminy w Gołczy placówka zakończyła swoją działalność (z powodów ekonomicznych), a budynek – były dwór Popielów pozostawiono działaniu historii.
Nauczyciele pracujący w ostatnim roku istnienia czapelskiej szkoły : mgr Agnieszka Golda, mgr Dorota Gamrat, mgr Mateusz Makowski, mgr Jan Manterys, mgr Anna Nawrot, mgr Danuta Ochocka – Dymek, mgr Tomasz Pieszczyk, mgr Barbara Tryjańska, mgr Beata Wypchał i ks. mgr Jacek Wójcicki.